مرنج از من. . .

من خود رنج های به جا مانده از تاریخم!

خاموشی گرفته ام

تمام حفره های دلم را

فراموشی گرفته ام

تمام دریچه های فکرم را

و آرام مچاله کرده ام

تمام تو را

در میان مشتم

بسان کودکی خندان

که شاخه گلی را

مشت کرده باشد

در نزدیک ترین جای ممکن

به قلبش، به قلبش، به قلبش. . .

تو تاریکی محض دستاشو میبره رو چشماش

می بنده ...

تا که بسته شه همه سفیدی های دنیا

_ مارال رفت اما هیچکس راضی نبود هیچکسنه ننش نه ددش هیچکس..ی روز رفت بی خداحافظی نه اینکه مارال موافق عقاید و پیرو اون گروهک باشه ..نهمیگفتن عاشق ی پسرک شده...به اسم اوات..بی کس و کار..میگفتن مارال دی

الان که دستامو گذاشتم رو پیشونیت میفهمم چقدر دوست دارم